Maciej Frankiewicz, ur. 4 lipca 1968 r. w Starachowicach (ob. woj. świętokrzyskie). Po ukończeniu nauki w Szkole Rolniczej w Bałtowie osiadł w rodzinnym mieście, gdzie wraz z żoną Anitą i dziesięciorgiem potomków mieszka do dziś. Już końcem lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku Frankiewicz odkrywa fascynację historią Wierzbnika, miasteczka nad Kamienną, które obecnie jest częścią miasta Starachowice. Dla artysty pasjonujące są zwłaszcza dzieje społeczności żydowskiej, która w Wierzbniku obecna była przez ponad 200 lat. Gromadząc pamiątki, dokumenty i ślady po przedwojennych mieszkańcach tego sztetl”, Frankiewicz nawiązuje kontakty z ziomkostwami dawnych Wierzbniczan w Izraelu i Kanadzie, by wraz z żoną Anitą, z pomocą władz miasta Starachowice, założyć Izbę Pamięci Żydów w Starachowickim Centrum Kultury. Uroczyste otwarcie Izby miało miejsce w 2001 roku. Za swą działalność artystyczną, a także za upamiętnianie kultury żydowskiej Frankiewicz został wyróżniony w roku 2004 specjalnym dyplomem Ambasadora Izraela w Polsce.

Mając powyższe na uwadze, nie dziwi fakt, że obok obrazów, w których przewija się tematyka egzystencjalna, wątki kultury masowej, wariacje na podstawie dzieł klasyków literatury, malarstwa i kina, głównym tematem prac Frankiewicza pozostaje przestrzeń duchowa i fizyczna dawnej społeczności żydowskiej, a główną inspiracją ulice, domy i postaci związane z Wierzbnikiem. Jako motto swej twórczości sam artysta podaje cytat: „Nie mam kluczy do tych drzwi, które ciągle otwieram na nowo oczami wyobraźni, gdzie stawiane pytania, jak wielki głód, bez odpowiedzi - wytyczają szlak trwania w pamięci, ratując to, czego nie widać, pamięć indywidualną każdego mieszkańca, który bezimiennie został starty w czasie Shoah.


Frankiewicz traktuje obrazy niczym wiersze, spisywane sekwencje wrażeń, skojarzeń, myśli, zarejestrowane drobiny”, które pozwalają lepiej znieść obcowanie z pustką po nieobecnych.
Większość obrazów artysty malowana jest w technikach mieszanych. Często znajdziemy prace wykonane akwarelą, pastelem suchym, piórkiem, kredką
świecową, a nawet flamastrem. Najczęściej używane podłoża to papier, karton i deska.

Najważniejsze wystawy prac Macieja Frankiewicza:
1.Synagoga Poppera, Krakowski Kazimierz, 1996
2.Galeria Centrum, Nowohuckie Centrum Kultury, Kraków, 1996
3.Centrum Kultury Żydowskiej, Kraków, 1997
4.Starachowickie Centrum Kultury, Starachowice, 1997
5.Hotel Elektor, Kraków, 1998
6.Muzeum Bojowników Getta w Izraelu, 1999
7.Staromiejskie Centrum Kultury, Kraków, 2001
8.Cafe Eljat, Warszawa, 2001
9. Ashkenaz Festival , Toronto, Kanada 2008 (info)

Maciej Frankiewicz
Informacje o artyście